Podczas podróży coraz częściej wybieram transport, który pozwala mi swobodniej oddychać i odpocząć od miejskiego zgiełku. Dobrym przykładem jest NesoBus, polski autobus wodorowy testowany przez MPK Wrocław. Z rury wydechowej wydobywa się destylowana para wodna, a specjalne filtry oczyszczają pobierane powietrze. Dzięki temu pojazd nie emituje spalin, tlenków azotu ani pyłów PM2,5, które pogarszają jakość powietrza w zatłoczonych miastach.
- Autobus wodorowy NesoBus napędza silnik elektryczny zasilany energią wytwarzaną w ogniwie paliwowym. Podczas jazdy nie spala paliwa, a z rury wydechowej wydobywa się para wodna.
- Brak spalin, tlenków azotu i pyłów oraz cicha praca pojazdu mogą poprawiać komfort podróży i ograniczać uciążliwości dla mieszkańców. Filtry oczyszczają powietrze pobierane do ogniwa.
- Tankowanie trwa około 15 minut, a zasięg wynosi do 450 km. Średnie zużycie wodoru to około 8 kg na 100 km.
- 12-metrowy autobus mieści do 93 pasażerów, w tym 37 na miejscach siedzących. Na pokładzie są klimatyzacja, internet 5G i sześć gniazdek USB.
- Wodór produkowany z wykorzystaniem energii odnawialnej może dodatkowo ograniczać środowiskowy wpływ transportu. Wrocławskie MPK testowało NesoBusa na miejskich liniach.
NesoBus ma 12 metrów długości, waży niespełna 13 ton i przewozi do 93 pasażerów, w tym 37 na miejscach siedzących. Ponadto cicho pracuje, więc ogranicza hałas zarówno w środku, jak i na mijanych ulicach. Na pokładzie pasażerowie mogą korzystać z klimatyzacji, internetu 5G oraz sześciu gniazdek USB. Tankowanie wodoru zajmuje około 15 minut, a potem autobus pokonuje nawet 450 kilometrów. Średnio zużywa przy tym 8 kilogramów wodoru na 100 kilometrów.
Wodorowy autobus, po którym zostaje tylko para wodna
Najbardziej interesuje mnie to, że NesoBus nie spala paliwa w tradycyjny sposób. Ogniwo paliwowe łączy wodór z tlenem i wytwarza energię elektryczną, która napędza silnik. Jedynym produktem ubocznym pozostaje para wodna. Co więcej, zielony wodór — uzyskany dzięki elektrolizie zasilanej energią odnawialną — może jeszcze bardziej ograniczyć wpływ podróży na środowisko. Konstruktorzy od podstaw zaprojektowali autobus jako wodorowy i mogą dostosować go do potrzeb konkretnych miast.
We Wrocławiu autobus testowano między innymi na liniach 106, 129 i 142, więc pasażerowie mogli sprawdzić go podczas codziennych podróży. Testy pokazują, że ekologiczny transport może łączyć wygodę z zasięgiem do 450 kilometrów, krótkim tankowaniem i cichą jazdą. Im więcej takich autobusów pojawi się na ulicach, tym przyjemniej będzie podróżować i tym łatwiej oddychać.
Szybkie tankowanie i zasięg, który wystarcza na długą trasę
Najbardziej przekonuje mnie w autobusie wodorowym to, jak szybko wraca na trasę: tankowanie zajmuje zaledwie kwadrans, a potem pojazd może przejechać nawet 450 km. Dzięki temu obsługuje miejskie kursy przez długi czas bez częstych postojów, a przy odpowiednim planie wystarcza nawet na dwa dni jazdy. To wygoda, którą doceniam zarówno jako pasażerka, jak i osoba myśląca o sprawnym transporcie.
NesoBus zużywa średnio 8 kg wodoru na każde 100 km. W ogniwie paliwowym wodór łączy się z tlenem z powietrza, a powstała energia napędza silnik elektryczny — bez spalania. Z rury wydechowej wydobywa się wyłącznie para wodna, zaś specjalne filtry oczyszczają pobierane powietrze. Co więcej, gdy autobus korzysta z zielonego wodoru wytwarzanego przy użyciu energii z OZE, szybkie tankowanie łączy z bezemisyjną jazdą.
Najważniejsze informacje o NesoBusie:
- Tankowanie trwa około 15 minut, a zasięg wynosi do 450 km.
- Średnie zużycie wodoru to 8 kg na 100 km.
- Autobus przewozi do 93 pasażerów, w tym 37 na miejscach siedzących.
- Napęd nie emituje spalin, a z rury wydechowej wydobywa się para wodna.
93 pasażerów w ciszy i bez spalin — komfortowa podróż nabiera nowego wymiaru
Ten 12-metrowy autobus waży mniej niż 13 ton i przewozi do 93 osób, w tym 37 na miejscach siedzących. W środku pasażerowie mają do dyspozycji klimatyzację, internet 5G oraz 6 gniazdek USB, dlatego nawet długa podróż może być komfortowa. Cichy napęd również robi różnicę: pozwala odpocząć, porozmawiać albo spokojnie popatrzeć za okno.
Wrocławskie MPK sprawdzało NesoBusa w codziennym ruchu na kilku liniach, między innymi 129 i 122. Do tankowania potrzebna jest stacja wodorowa, jednak postój trwa tylko 15 minut, więc nie wywraca rozkładu jazdy do góry nogami. Dla mnie połączenie krótkiego tankowania, zasięgu do 450 km i braku spalin pokazuje, że długie trasy mogą być jednocześnie wygodne i przyjaźniejsze dla otoczenia.
Ciekawostka: autobus wodorowy można zatankować mniej więcej w czasie porównywalnym z krótką przerwą kierowcy, a potem może pokonać nawet 450 km — dlatego jego obsługa nie wymaga częstych, długich postojów.
Klimatyzacja, internet i wygoda dla pasażerów
Wygodna podróż zaczyna się od przyjemnej temperatury i spokojnej atmosfery. W NesoBusie klimatyzacja pomaga przetrwać upały, a cicha praca pojazdu ułatwia odpoczynek, czytanie i skupienie się na własnych sprawach. Ten 12-metrowy polski autobus wodorowy zaprojektowano z myślą o komunikacji miejskiej i komforcie pasażerów. Jak już poruszamy się wokół tego tematu to sprawdź, skąd odjeżdża Neobus w Sanoku.
Podczas jazdy można korzystać z internetu 5G, a telefon naładujesz przez jedno z 6 gniazdek USB. Autobus mieści do 93 osób, w tym 37 na miejscach siedzących, a jego wnętrze zaprojektowali włoscy styliści. Dzięki takim rozwiązaniom nawet krótka podróż przez miasto staje się wygodniejsza.
450 kilometrów bez spalin i z korzyścią dla mieszkańców
NesoBus łączy komfort z nowoczesnym napędem: wykorzystuje wodór i silnik elektryczny, a z rury wydechowej wydobywa się destylowana para wodna, nie spaliny. Pojazd zużywa średnio 8 kg wodoru na 100 kilometrów, a tankowanie trwa około 15 minut. Na jednym tankowaniu może przejechać nawet 450 kilometrów, dlatego sprawnie obsługuje miejskie trasy.
Co ważne, konstruktorzy od podstaw zaprojektowali autobus jako wodorowy, zamiast przerabiać model spalinowy. Pojazd waży mniej niż 13 ton i ma ponad 2,5 metra szerokości. Ponadto specjalne filtry oczyszczają powietrze pobierane do ogniwa paliwowego. Dzięki temu NesoBus zapewnia wygodę pasażerom i jest bardziej przyjazny dla mieszkańców mijanych ulic.
Ciekawostka: cicha praca autobusu ułatwia nie tylko odpoczynek, lecz także rozmowę i słuchanie komunikatów — bez typowego hałasu silnika spalinowego.
Jak działa autobus wodorowy i skąd bierze się jego energia
Poniższa lista pokazuje, jak autobus wodorowy, taki jak polski NesoBus, przekształca wodór w energię napędzającą pojazd oraz jak uzupełnia paliwo.
- Napełnij zbiorniki wodorem. Autobus przechowuje wodór pod ciśnieniem. Tankowanie trwa około 15 minut, a zasięg na jednym tankowaniu wynosi do 450 km. NesoBus zużywa średnio około 8 kg wodoru na 100 km.
- Dostarcz wodór i oczyszczone powietrze do ogniwa paliwowego. Autobus pobiera powietrze z otoczenia i przepuszcza je przez specjalne filtry usuwające zanieczyszczenia. Następnie ogniwo otrzymuje tlen z powietrza oraz wodór ze zbiorników.
- Wytwórz energię elektryczną bez spalania. W ogniwie paliwowym wodór reaguje z tlenem elektrochemicznie, wytwarzając prąd. Ten zasila niewielkie akumulatory, które przekazują energię silnikowi elektrycznemu.
- Wykorzystaj energię do jazdy. Silnik elektryczny napędza autobus, a akumulatory pomagają dostarczać mu prąd. Dzięki temu pojazd jedzie cicho i nie spala paliwa tak jak autobus z silnikiem spalinowym.
- Odprowadź produkt reakcji. Z rury wydechowej wydobywa się para wodna, którą w przypadku NesoBusa opisuje się jako destylowaną. Podczas jazdy pojazd nie emituje spalin, tlenków azotu ani pyłów zawieszonych. Ponadto jego filtry oczyszczają pobierane powietrze.
- Zadbaj o pochodzenie wodoru. Wodór nazywamy zielonym, gdy produkujemy go przez elektrolizę z wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych. Takie paliwo ogranicza emisje związane z produkcją wodoru, a nie tylko te powstające podczas jazdy.
